Vorige week ging ik met een groepje ex-collega's met de trein naar Amsterdam en onze doelen waren bescheiden: 'De Albert Cuyp', De 9 Straatjes en 'een' museum.
De anderen juichten bij mijn suggestie van de Tassenmuseum. Tja: dames, tassen. een gelopen race, toch?
Die hele dag werd een 'eye-opener' voor mij, de einzelganger...

Dat museum hebben we niet gehaald, want wat kunnen wij eindeloos bespreken: wie wat waar wanneer; of links nu rechts moet of rechtdoor misschien toch niet achteruit moet. Om 9 uur op het station van Rotterdam, 10:45 lopend over de Damrak, want bij Délifrance kon de kortingsbon voor croissantjes gebruikt worden.  Met de tram naar het Museumplein want we doen eerst de straatjes dan de markt... Of toch maar de bus? De markt eerst? OK, dan maar rechtdoor!
D
e buschauffeur was een schatje die zei ook van een klein dorpje te komen en lachte onze toch al zonnige dag nog helderder. Bij het Rijksmuseum hebben we maar een kwartier nodig gehad om de goede weg te vinden. Die dan veranderde omdat we toch maar eerst naar de Albert Cuyp gingen...

Nee, nee, ANDERE LINKS
Overleg bij AndréDe aanjaagster van het uitstapje had een gids met kaart. Een ander een echtgenoot die onze hele dag leek te hebben uitgestippeld met looprichtingen, trams en al.  Beide bronnen waren niet genoeg om te vermijden dat we minstens 6 keer  stopten om te kijken, overleggen en vragen. Plus regelmatig: Mel, wat zegt jouw App? Mijn app zei niets want Amsterdam kent digitale zwarte gaten en mijn smartfoon is zo smart toch niet! En daarbij: vrouwen negeren even vaak de GPS in de auto als mannen hoor!

De Tranen LachenToen 'Ger' z'n lijstje rechtsaf zei kwam mijn kennis van Amsterdam en mijn niet geringe richtingsgevoel in opstand: "oh,"  reageerde Ger z'n geliefde vrolijk: ''dan gaan we toch links! Hij haalt nog wel eens meer links en rechts door elkaar!"

Wat natuurlijk hilarische herinneringen bij ons allemaal opriep van reizen zonder GPS, met hemzelf achter het stuur en wij-de-vrouw met de kaart op schoot roepende: "links, links nee, ANDERE links!" Dit allemaal met de bijbehorende gebaren die voorbijgangers gelaten ontweken.Tja, dan sta je hikkend van de lach op straat.

 



Brood en Spelen
Glutenvrije WrapsBroodjes MeeOm de kosten te drukken namen we zelf broodjes mee. Ik stel me dan voor dat we leuk ergens gaan picknicken: Amsterdam heeft van die mooie plekjes met bankjes en ik maak schattige, heerlijke glutenvrije wraps gevuld met tomaatjes en komkommer en ham...nou nee Mel, jij bent duidelijk na 48 jaar nog niet aangepast hoor! Een Hollandse vrouw neemt broodjes met plakbeleg en krentenbollen mee:



Wraps on the Go
Weet je wat een zooitje dat wordt, zo een iets te kleine, flink en gezond gevulde wrap als je dat on-the-go probeert te eten? Gelukkig was er een klein hondje wat beleefd mijn vingers voor me aflickte! 




Samen op Pad

We hebben alle 9 straatjes gezien. De hele Albert Cuyp. We hebben geschaterd en gepraat: non-stop. Ééntje begon de dag met hele mooie doch onpraktische schoenen aan. Een ander had een extra paar flipflops: daar heeft ze heerlijk op gelopen. We hebben verhalen uitgewisseld: het bibliotheekwerk, wat ons tot elkaar bracht, werd nauwelijks genoemd. Gewoon, allemaal vrouwen zoals ik met onze verhalen en smaak en humor, samen op pad.


Vriendinnen op stapWe waren ook niet enige groep: overal zag je vrouwen lopen: alleen, samen of met z'n allen. En zodra er 2 of meer waren waren ze aan het lachen, gieren, giechelen en de tranen van het lachen uit hun ogen aan het wissen.
 





Géén flipflops meer...
Vreselijk veel VleesWe eindigden op een terras in het zonnetje met wijn en spa en vreselijk veel vlees. Lang op het terras blijven hangen.
Zó nog-in-gesprek gewikkeld dat we een boemeltje terug naar huis namen. Veel te laat thuis na veel te veel lopen.




FlipflopsMaar op de bank, met mijn voeten in ruststand, zou ik geen moment van die dag veranderen. Nou ja, misschien volgende keer niet op flipflops...